تكلمه در اينجا مىآورد . اوقاتى كه احتشام الدوله مأمور لرستان گرديد ، لرستانيان وضع راحت و آرامى نداشته و هر كس زورش بيشتر بود به حقوق ضعفا تجاوز مىكرد كه در ابتداى اين فصل شرح داديم . خوانين مهم بالا گريوه كه عبارت از نصير خان و ميرمحمد جعفر و مير عباس بودند ، به منظور تصرف قسمتى از زمين‌ها و مراتع پشتكوه بدان سمت حركت كردند . هنگامى كه اين سه نفر به مقصد رسيدند نصير خان زمين‌هاى موسوم به قبادى را تصرف كرد و مير محمد جعفر و مير عباس اراضى مشهور به « گرمير عباس » را تملك كردند . در اين هنگام خانه مير عباس در بالا گريوه بود و مير محمد جعفر در ماژين سكونت داشته است . آغاز خصومت و برادركشى در پشتكوه بين نصير خان و مير عباس راجع به اختلاف حدودى املاكى كه تصرف كرده بودند مشاجراتى پيش‌آمد و تكدر خاطرى از همديگر پيدا كرده‌اند ولى مشاجرات آنها در حدود مناقشات زبانى تجاوز نكرد . در فصل بهار كه معمولا همه عشاير از گرمسير به ييلاق مىروند ، مير محمد جعفر در ماژين ماند و با سايرين به سوى ييلاق حركت نكرد . مير عباس و نصير خان و مير حسين على بعد از ورود به ييلاق در دنباله مشاجرات لفظى كه در گرمسير فيما بين مير عباس و نصير خان راجع به اختلاف حدودى پيش آمده بود ، نزاع كردند و مير حسين على سهراب خان برادر نصير خان را به قتل رسانيد . در حالتى [ كه ] مقتول خواهرزاده او بود . نصير خان كه مردى بسيار غيرتمند بود به انتقام برادر مقتول مير حسين على دائى خود را در محل معروف به دادآباد مقتول ساخت . اين خبر در ماژين به مير محمد جعفر رسيد كه مير حسين على عموزاده‌ات را در دادآباد نصير خان كشته است . مير عباس و ديگران كه در ييلاق مىباشند ، قصد رفتن ماژين و مذاكره با مير محمد جعفر جهت انتقام مىكنند . صفيه مادر نصير خان كه خواهر مير حسين على مقتول و مادر مير سهراب مقتول بوده ، قبل از حركت مير عباس و ديگران به ماژين نزد آنها رفته و مىگويد : " دو نزاع پشت سر هم كرده‌ايد كه يك پسر و يك برادر از من كشته شده و باز جاى شكر باقيست كه عده‌اى زنده مانده‌اند ، اكنون من از شما تقاضا دارم كه نزاعها را به‌همين‌جا خاتمه دهيد و آن را تجديد نكنيد و اين باقيمانده را به كشتن ندهيد . " بالاخره مير عباس و ديگران از ييلاق به ماژين مىروند و با مير محمد جعفر متحد و هم